بلی چنین فتوایی در فقه شیعه وجود داشته و چه‌بسا از فقهای معاصر نیز قائل داشته باشد لکن نظر به شرایط اجتماعی و سـیـاسـی فعلی، نباید چندان متوقع اعلان آن از جانب آنان بود. از کتب فقهای متقدم، شایسته است ذکری شود از کتاب مرحوم ابن‌ادریس حلّی که کلام فقیهی دیگر در این رابطه را ذکر کرده و چنین تأیید می‌فرماید:

«و ذکر سلّار فی رسالته: و لفقهاء الطائفة أیضاً أن یصلوا بالناس فی الأعیاد و الاستسقاء فأما الجمع فلا. هذا آخر کلام سلّار فی رسالته و هو الصحیح؛ سلار دیلمی در رساله‌ی خود ذکر کرده: همچنین فقهای شیعه می‌توانند نماز عید و باران را با مردم بخوانند لکن نماز جمعه را خیر. این، پایان سخن سلار در این‌باره، در رساله‌اش می‌باشد و همین هم صحیح است» (السرائر ج1 ص304)

مرحوم صاحب‌جواهر نیز به اختلاف فقها در این مسأله، اشاره کرده و به نام بعض فقهاء و کتب فقهیه در این رابطه، اشاره می‌نماید (جواهرالکلام ج11 ص179) کمااینکه در برخی تحقیقات تاریخی مربوط به عصر صفوی و مابعد، از رساله‌های متعددی نام برده شده که در همین راستا به تحریر در آمده است (صفویه‌درعرصه‌ی‌دین‌فرهنگ‌وسیاست، رسول‌جعفریان ج1 ص320)