پرسش و پیام
برای ارسال پیام یا پرسش، اینجا را کلیک کنید


جستجو


سایت‌های دینی
 مؤسسه‌ی تحقیقاتی حضرت ولی‌عصر عجّل الله تعالی فرجه الشریف

مؤسسه‌ی امام صادق علیه‌السلام

مرکز آل البیت علیهم‌السلام

مرکز الأبحاث العقائدیة

أسئلة الشیعة

جناب سید علی حسینی سیستانی

جناب شیخ حسین وحید خراسانی

جناب شیخ لطف‌الله صافی گلپایگانی

جناب شیخ یدالله دوزدوزانی

جناب سید صادق حسینی شیرازی

جناب سید صادق حسینی روحانی

جناب سید محمد سعید حکیم

جناب سید محمد حسینی شاهرودی

جناب سید علی حسینی میلانی

جناب شیخ حسن میلانی

جناب محمدرضا حکیمی

جناب سید جعفر سیدان

دارالحدیث

پایگاه‌های اسلامی
متن ارسالی

ویرایش

مشاهده‌ی پیش‌نمایش

چنانچه ایمیل‌تان را صحیح درج کنید، پاسخ را حداکثر تا یک‌هفته، در سایت و یا ایمیل خود، مشاهده خواهید نمود
با درج ایمیل غیرواقعی، ممکن است پیام‌تان هرزنامه (spam) تلقی شده و نخوانده، حذف گردد

نام ایمیل


نیمه‌ی شعبان، مناسبت یا عبادت؟ تهنیت یا تسلیت؟ « مهدویت، انتظار منجی « نوشتارها « سیصدوسیزده امیر
406بازدید

نیمه‌ی شعبان، مناسبت یا عبادت؟ تهنیت یا تسلیت؟

شب نیمه‌ی شعبان، فقط مربوط به ولادت باسعادت حضرت ولیّ‌أمر أرواحنافداه نیست و قرن‌ها قبل از ولادت ایشان(عج) نیز در احادیث، مطرح بوده و برخی خصوصیات و دعوات، درباره‌اش روایت شده است (به‌عنوان نمونه: وسائل‌الشیعة، کتاب الصلاة، أبواب بقیة الصلوات المندوبة، باب8)

نظر به فضیلت این شب، توصیه می‌شود تمام احتمالات آن (از حیث ثبوت هلال) لحاظ شده و احیا گردد همان‌طور که در موارد اختلاف در هلال ماه مبارک رمضان، توصیه به لحاظ همه‌ی احتمالات شب قدر هست و این‌که بابت هر یک از شب‌های نوزدهم و بیست‌ویکم و بیست‌وسوم، دوشب مورد عنایت برای عبادت قرار گیرد (جمعاً شش‌شب)

با این حال، متأسفانه می‌بینیم که با این شب، بیشتر به‌عنوان شبی مناسبتی و جشنی برخورد می‌شود تا شبی عـبادی و روحانی و حتی در لحاظ مناسبتی نیز فقط به مناسبت مثبت (ولادت) عنایت شده و از مناسبت منفی (غیبت) غفلت می‌گردد. نقل است که رحلت آخرین نفر از سفراء اربعه (جناب محمدبن‌علی‌السمری) در همین نیمه‌ی شعبان بوده (کمال‌الدین ص503) و می‌توان مناسبت آغاز غیبت کبرا را نیز برای این روز لحاظ نمود.

حال آیا کسی در کنار تبریک ولادت، تسلیت غیبت هم می‌گوید؟




ارسال آدرس این صفحه به ایمیل دیگران

درباره‌ی 313 امیر
حکایت «313 امیر» حکایت مؤمنانی است که در شب سرد و تاریک غیبت کبرای ولیّ والاشأن خود «عجّل الله تعالی فرجه الشریف» مشعل یاد او را بر دل‌های خود، فروزان کرده‌اند تا خستگی ناشی از ظلم ظالمان و جهل جاهلان، آنان را در مسیر علم به «حقائق دین مبین» و عمل خالصانه به آن، سست نکند

بزرگ‌مردانی که در کوران وقایع و طوفان حوادث، بر سر عهد و پیمان‌شان با خالق‌شان «تقدّست اسمائه» باقی اند و در برابر حیل شیاطین جن و انس، در تبدیل و تحریف دین خدا و نهادن بدعت‌ها در آن، ذره‌ای از «قول ثابت» خود فرو ننشسته‌اند

همان اولیاء خدا که در طلیعه‌ی قیام قائم آل محمّد «صلی الله علیه و آله و سلم» به او می‌پیوندند و هرکدام، بر فوجی از مؤمنان، «امیر» می‌گردند تا بنیان‌های توحید ناب و تعبد خالص را علی‌رغم امیال کافران «دل»خواه‌گرا، در سراسر جهان، نهاده نمایند

آری! همان‌ها را می‌گویم که زمینی بر زمین دیگر، فخر می‌کند که بدان و آگاه باش امروز یکی از آن 313 امیر، پای بر من گذاشت همان‌طور که نگارنده‌ی این سطور، فخر می‌کند که نام والای آنان را بر پایگاه اطلاع‌رسانی خود، نهاده است و بیشتر فخر خواهد کرد اگر توفیق یابد، تحت لوای یکی از آن 313 امیر، به نهضت حضرت بقیّةالله الاعظم «ارواحنا فداه» خدمتی نماید

..لو ادرکته لخدمته ایّام حیاتی...