پرسش و پیام

برای ارسال پیام یا پرسش از طریق نرم‌افزار تلگرام اینجا را کلیک کنید

در غیر این صورت می‌توانید با ایمیل ذیل در ارتباط باشید



جستجو


سایت‌های دینی
 مؤسسه‌ی تحقیقاتی حضرت ولی‌عصر عجّل الله تعالی فرجه الشریف

مؤسسه‌ی امام صادق علیه‌السلام

مرکز آل البیت علیهم‌السلام

مرکز الأبحاث العقائدیة

أسئلة الشیعة

جناب سید علی حسینی سیستانی

جناب سید موسی شبیری زنجانی

جناب شیخ حسین وحید خراسانی

جناب شیخ یدالله دوزدوزانی

جناب شیخ لطف‌الله صافی گلپایگانی

جناب سید محمد سعید حکیم

جناب سید محمد حسینی شاهرودی

جناب سید صادق حسینی شیرازی

جناب سید صادق حسینی روحانی

جناب سید علی حسینی میلانی

جناب شیخ حسن میلانی

جناب سید جعفر سیدان

جناب محمدرضا حکیمی

پایگاه‌های اسلامی

دارالحدیث
کدام لذت؟ بچش شیخ! « معاد، آخرت، اموات « نوشتارها « سیصدوسیزده امیر
نوشتارها » معاد، آخرت، اموات »
3858بازدید

کدام لذت؟ بچش شیخ!

«و أما الذین فسقوا فمأواهم النار کلما أرادوا أن یخرجوا منها أعیدوا فیها و قیل لهم ذوقوا عذاب النار الذی کنتم به تکذبون؛ و اما آنان که بدکردار شدند جایگاه‌شان آتش است. هرگاه بخواهند از آن بیرون شوند به آن بازگردانده می‌شوند و به آنان گفته می‌شود: بچشید عذاب آتشی را که تکذیب‌ش می‌کردید» (سورةالسجدة آیة20)

با نظر به موازین صرف و نحو عربی می‌توان گفت از آنجا که واژه «النار» مؤنث است عبارت «الذی کنتم بــه تکذبون» نمی‌تواند راجع به آن باشد بلکه راجع به «عذاب» است. یعنی آن بدکرداران، عذاب و شکنجه‌ی آتش را انکار و تکذیب می‌کردند و نه لزوماً خود آتش را که اگر منکر اصل آتش بودند شایسته بود این‌طور گفته شود: «ذوقوا عذاب النار التی کنتم بـها تکذبون»

حال که چنین گفته نشده پس حداقل در مقام فرض می‌توان تصور کرد کسانی باشند که بدون انکار اصل آتش، درد و عذاب آن را انکار کنند. یعنی باور به آتشی بی‌عذاب و دوزخی بی‌درد آورند. اما آیا در عالم خارج از ذهن و فرض، واقعاً کسی هست که بدون انکار اصل آتش، عذاب آن را انکار کرده و حکم به آتش بدون عذاب (ولو در برهه‌ای) داده باشد؟

سخنان عارف معروف و صاحب فصوص، ابن‌عربی، در این رابطه، شایان توجه است:

«...فیفقدون الإحساس بالآلام فی نفس النار؛ اهل آتش پس از مدتی، احساس درد را از دست می‌دهند» (الفتوحات‌المکیة ج1 ص303)

«...جعل لهم نعیم فی النار بحیث إنهم لو دخلوا الجنة تألموا... فهم یتلذذون بما هم فیه من نار و زمهریر و ما فیها من لدغ الحیات و العقارب کما یلتذ أهل الجنة بـ...؛ برای اهل آتش، نعمتی در خود آتش، نهاده می‌شود به نحوی که اگر آنان وارد بهشت شوند احساس درد می‌کنند... و در دوزخ که هستند لذت می‌برند از هرچه در آن است اعمّ از آتش و زمهریر و نیش مار و عقرب، مانند لذت اهل بهشت از نِعم آن» (الفتوحات‌المکیة ج2 ص648)

آیا به سخره گرفتن آیات خدا و ملعبه نمودن کلام او، مصداقی روشن‌تر از این سخنان دارد؟




ارسال آدرس این صفحه به ایمیل دیگران

درباره‌ی 313 امیر
حکایت «313 امیر» حکایت مؤمنانی است که در شب سرد و تاریک غیبت کبرای ولیّ والاشأن خود «عجّل الله تعالی فرجه الشریف» مشعل یاد او را بر دل‌های خود، فروزان کرده‌اند تا خستگی ناشی از ظلم ظالمان و جهل جاهلان، آنان را در مسیر علم به «حقائق دین مبین» و عمل خالصانه به آن، سست نکند

بزرگ‌مردانی که در کوران وقایع و طوفان حوادث، بر سر عهد و پیمان‌شان با خالق‌شان «تقدّست اسمائه» باقی اند و در برابر حیل شیاطین جن و انس، در تبدیل و تحریف دین خدا و نهادن بدعت‌ها در آن، ذره‌ای از «قول ثابت» خود فرو ننشسته‌اند

همان اولیاء خدا که در طلیعه‌ی قیام قائم آل محمّد «صلی الله علیه و آله و سلم» به او می‌پیوندند و هرکدام، بر فوجی از مؤمنان، «امیر» می‌گردند تا بنیان‌های توحید ناب و تعبد خالص را علی‌رغم امیال کافران «دل»خواه‌گرا، در سراسر جهان، نهاده نمایند

آری! همان‌ها را می‌گویم که زمینی بر زمین دیگر، فخر می‌کند که بدان و آگاه باش امروز یکی از آن 313 امیر، پای بر من گذاشت همان‌طور که نگارنده‌ی این سطور، فخر می‌کند که نام والای آنان را بر پایگاه اطلاع‌رسانی خود، نهاده است و بیشتر فخر خواهد کرد اگر توفیق یابد، تحت لوای یکی از آن 313 امیر، به نهضت حضرت بقیّةالله الاعظم «ارواحنا فداه» خدمتی نماید

..لو ادرکته لخدمته ایّام حیاتی...

Design and program by alireza
2007 - 2017