پرسش و پیام

برای ارسال پیام یا پرسش از طریق نرم‌افزار تلگرام اینجا را کلیک کنید

در غیر این صورت می‌توانید با ایمیل ذیل در ارتباط باشید



جستجو


سایت‌های دینی
 مؤسسه‌ی تحقیقاتی حضرت ولی‌عصر عجّل الله تعالی فرجه الشریف

مؤسسه‌ی امام صادق علیه‌السلام

مرکز آل البیت علیهم‌السلام

مرکز الأبحاث العقائدیة

أسئلة الشیعة

جناب سید علی حسینی سیستانی

جناب سید موسی شبیری زنجانی

جناب شیخ حسین وحید خراسانی

جناب شیخ یدالله دوزدوزانی

جناب شیخ لطف‌الله صافی گلپایگانی

جناب سید محمد سعید حکیم

جناب سید محمد حسینی شاهرودی

جناب سید صادق حسینی شیرازی

جناب سید صادق حسینی روحانی

جناب سید علی حسینی میلانی

جناب شیخ حسن میلانی

جناب سید جعفر سیدان

جناب محمدرضا حکیمی

پایگاه‌های اسلامی

دارالحدیث
عید سعید فطر و عود سعد طاعت « روزه، رمضان، اعتکاف، هلال، عیدین « پرسش‌ها « سیصدوسیزده امیر
1515بازدید

عید سعید فطر و عود سعد طاعت

همه به یکدیگر روز عید فطر را تبریک می‌گویند. مگر چه شده است؟ مگر اطمینانی به این هست که گناهان ما در این ماه بخشیده شده؟ این روز از چه زمانی به روز عید معروف شده؟ مگر نه این که طبق روایات، این روز فقط برای مؤمنانی که گناهان‌شان بخشیده شده عید است؟ پس چرا همه به هم تبریک می‌گویند؟ آیا این فقط یک رفتار اجتماعی ناشی از رسم و رسوم تعارفاتی یا تبلیغات رسانه‌های حکومتی نیست؟ دوستی می‌گفت درست است که این روز، روز بازگشت (عود) است ولی روز بازگشت به شکم! روز دوباره نشخوار کردن‌ها و گناه کردن‌ها! عید شکم!

اساس شرافت عید، نزد اهل فقاهت، مأخوذ از روایات است و نه تعارفات و تبلیغات و این شرافت و فضیلت، سابقه از عهد معصومین(ع) دارد. در قنوت نماز عید که مأخوذ از بعض روایات است می‌خوانیم «الذی جعلته للمسلمین عیداً» (وسائل‌الشیعة ج7 ص468-469) از اطلاق یا عموم این عبارت می‌توان برداشت کرد که خداوند این روز را برای همه‌ی مسلمین، عید قرار داده، نه فقط مؤمنین و صالحین و مغفورین.

لکن نظر به مفاد بعضی روایات دیگر، ممکن است این قید را هم اضافه کنیم که گرچه عید برای همگان باشد لکن فقط کسانی که طاعت‌شان پذیرفته و معصیت‌شان بخشیده شده، در این روز عید، جائزه و اجر و پاداش می‌گیرند و سایرین محروم می‌شوند. مردم نیز عادتاً عید را تبریک می‌گویند که امری زمانی و محسوس است و نه جائزه و اجر را که حقیقتی غیبی می‌باشد.

درباره‌ی تعبیر «بازگشت به شکم» و کنار هم نهادن عبارات «شکم» و «نشخوار» و «گناه» نیز باید به این نکته توجه داد که صرف شکم‌چرانی، مادام که خلاف شرع نباشد، گناه نیست و نباید در کنار لفظ گناه، نهاده شده و همسانی و تساوی بین‌شان القا گردد.

شکم‌چرانی که حلال و مباح باشد (و ایضاً سایر لذات دنیوی ِحلال و مباح) مورد تأیید شارع مقدس بوده و از جهت شرعی، اشکالی به آن وارد نیست. درحالی‌که لذات حرام، استحقاق مجازات الهی داشته و نظر به اهمیت و شدت عذاب خدا، یکسان کردن حرام و حلال، نارواست.

کسی که تحت تأثیر القاءات عرفانی و اخلاقی، از شکم‌چرانی متنفر بوده و تعبیر حیوانی و منفور «نشخوار» را به کار می‌برد باید توجه کند که صرف حیوانی بودن کاری، دلیل بر حرام بودن آن نمی‌شود. کار حرام حتی اگر ظاهراً خیلی انسانی و به‌اصطلاح «اتوکشیده» هم باشد، حرام است و مستحق مجازات اما کار حلال، چنین نبوده و از این رو با حرام، برابر نمی‌باشد. تعیین حلال و حرام نیز با شارع است و نه صوفیان و مرتاضان!

از این رو بازگشت به شکم را نباید کنار بازگشت به گناه نهاد. خلاف امر خدا رفتار کردن، گناه است و این گناه می‌تواند در خوردن روزی که نهی از خوردن دارد و نخوردن روزی که امر به خوردن دارد متجلی شود. مهم و معیار، خوردن و نخوردن نیست بلکه امر خدا، معیار است چه امر به خوردن و چه نهی از آن.

در روایتی درخصوص روزه‌ی دو روز بعد از فطر، تعبیر مشتق از کراهت آمده (الکافی ج4 ص148) کمااینکه تعبیر «أیام أکل و شرب» نیز در روایت قبل‌ش ذکر گردیده و در اوامر الهیه، محال نیست که مثلاً روزه‌ی یک‌روز، واجب و روزه‌ی سه‌روز بعدش، حرام یا مکروه باشد.

این جهت نیز جای توجه دارد که در ماه رمضان، دایره‌ی حرام‌ها بزرگتر شده و مؤمنین امور بیشتری را ترک می‌کنند. بعد از ماه مبارک، اوضاع به حالت قبل از ماه مبارک بر می‌گردد و دایره حرام‌ها کوچکتر می‌شود درحالی‌که از رهگذر اعمال رمضانیه، سرمایه‌ی تمرینی خوبی در دستان مؤمن، موجود است.

از این جهت، جا دارد با قدرت بیشتر و زحمت کمتر و کیفیت بهتر از قبل، به طاعت و ترک معصیت پرداخته و در امور حرام غیررمضانی، خود را کنترل نماید. این معنا می‌تواند یکی از معانی عود (بازگشت) و تفسیری از حقیقت عید (فطر) تلقی گردد (بازگشت به شرایط قبل از رمضان با توان کسب‌شده در تمرین رمضان)




ارسال آدرس این صفحه به ایمیل دیگران

درباره‌ی 313 امیر
حکایت «313 امیر» حکایت مؤمنانی است که در شب سرد و تاریک غیبت کبرای ولیّ والاشأن خود «عجّل الله تعالی فرجه الشریف» مشعل یاد او را بر دل‌های خود، فروزان کرده‌اند تا خستگی ناشی از ظلم ظالمان و جهل جاهلان، آنان را در مسیر علم به «حقائق دین مبین» و عمل خالصانه به آن، سست نکند

بزرگ‌مردانی که در کوران وقایع و طوفان حوادث، بر سر عهد و پیمان‌شان با خالق‌شان «تقدّست اسمائه» باقی اند و در برابر حیل شیاطین جن و انس، در تبدیل و تحریف دین خدا و نهادن بدعت‌ها در آن، ذره‌ای از «قول ثابت» خود فرو ننشسته‌اند

همان اولیاء خدا که در طلیعه‌ی قیام قائم آل محمّد «صلی الله علیه و آله و سلم» به او می‌پیوندند و هرکدام، بر فوجی از مؤمنان، «امیر» می‌گردند تا بنیان‌های توحید ناب و تعبد خالص را علی‌رغم امیال کافران «دل»خواه‌گرا، در سراسر جهان، نهاده نمایند

آری! همان‌ها را می‌گویم که زمینی بر زمین دیگر، فخر می‌کند که بدان و آگاه باش امروز یکی از آن 313 امیر، پای بر من گذاشت همان‌طور که نگارنده‌ی این سطور، فخر می‌کند که نام والای آنان را بر پایگاه اطلاع‌رسانی خود، نهاده است و بیشتر فخر خواهد کرد اگر توفیق یابد، تحت لوای یکی از آن 313 امیر، به نهضت حضرت بقیّةالله الاعظم «ارواحنا فداه» خدمتی نماید

..لو ادرکته لخدمته ایّام حیاتی...

Design and program by alireza
2007 - 2018