پرسش و پیام

برای ارسال پیام یا پرسش از طریق نرم‌افزار تلگرام اینجا را کلیک کنید

در غیر این صورت می‌توانید با ایمیل ذیل در ارتباط باشید



جستجو


سایت‌های دینی
مؤسسه‌ی تحقیقاتی حضرت ولی‌عصر عجّل الله تعالی فرجه الشریف

مؤسسه‌ی امام صادق علیه‌السلام

مرکز آل البیت علیهم‌السلام

مرکز الأبحاث العقائدیة

أسئلة الشیعة

جناب سید علی حسینی سیستانی

جناب سید موسی شبیری زنجانی

جناب شیخ حسین وحید خراسانی

جناب شیخ یدالله دوزدوزانی

جناب شیخ لطف‌الله صافی گلپایگانی

جناب سید محمد سعید حکیم

جناب سید محمد حسینی شاهرودی

جناب سید صادق حسینی شیرازی

جناب سید صادق حسینی روحانی

جناب سید علی حسینی میلانی

جناب شیخ حسن میلانی

جناب سید جعفر سیدان

جناب محمدرضا حکیمی

پایگاه‌های اسلامی

دارالحدیث
آسیب یا تاوان؟ « اراده، ربوبیت و افعال الهی « پرسش‌ها « سیصدوسیزده امیر
1871بازدید

آسیب یا تاوان؟

درباره‌ی محتوای اشارت دوم در مطلب «باید درد بکشد!» ابهامی مطرح است. آیا به‌راستی هیچ‌کس بابت گناه کس دیگر آسیب دنیوی نمی‌بیند؟ مثلاً مشکلات مادرزادی خیلی وقت‌ها به‌دلیل ارتکاب یک حرام از سوی والدین واقع می‌شود: برص فرزند، به‌دلیل نزدیکی والدین در حیض و... این ابهام چگونه قابل حل است؟

در آن نوشتار، ادعا نشده که کسی از ناحیه‌ی فعل کس دیگر، آسیب نمی‌بیند. آسیب‌های دنیوی طبق روال عادی خود در دنیا وجود داشته و با نظام تکوینی خود واقع می‌شود که البته در بدو نظر، ربطی به مسائل تشریعی و حلال و حرام هم نداشته و تابع شرایط فیزیکی و طبیعی و... است. اما آنچه در آن نوشتار آمده تاوان است و تاوان، غیر از آسیب می‌باشد.

اگر در نقل دقت شود، رجبعلی می‌گوید: «تا این اسم را عوض نکنی باید این درد را بکشد». مفهوم این جمله خصوصاً لفظ «تا» چیست؟ جز اینکه درد آن فرزند از حیث مجازات الهی، منوط به رفتار این پدر از حیث تشریعی است و هر کاری این کند خداوند جزا را بر آن وارد می‌نماید؟ طبق معیارهای عقیدتی شیعه و عدلیه، چنین امری قابل قبول است؟

این حالت عِقابی و جزایی که حکایت، تداعی‌اش می‌کند مورد اشکال می‌باشد وگرنه این‌که رفتار کسی موجب وارد آمدن آسیب به کس دیگر شود، از مسلمات و بدیهیات عالم خلقت است و مورد تردید نیست اما اینکه تاوان معصیت کسی را کس دیگر بدهد به نحوی که اگر او طاعت کرد، این عافیت ببیند و اگر او معصیت کرد، این بلا بکشد، مورد قبول نمی‌باشد.



ارسال آدرس این صفحه به ایمیل دیگران

درباره‌ی 313 امیر
حکایت «313 امیر» حکایت مؤمنانی است که در شب سرد و تاریک غیبت کبرای ولیّ والاشأن خود «عجّل الله تعالی فرجه الشریف» مشعل یاد او را بر دل‌های خود، فروزان کرده‌اند تا خستگی ناشی از ظلم ظالمان و جهل جاهلان، آنان را در مسیر علم به «حقائق دین مبین» و عمل خالصانه به آن، سست نکند

بزرگ‌مردانی که در کوران وقایع و طوفان حوادث، بر سر عهد و پیمان‌شان با خالق‌شان «تقدّست اسمائه» باقی اند و در برابر حیل شیاطین جن و انس، در تبدیل و تحریف دین خدا و نهادن بدعت‌ها در آن، ذره‌ای از «قول ثابت» خود فرو ننشسته‌اند

همان اولیاء خدا که در طلیعه‌ی قیام قائم آل محمّد «صلی الله علیه و آله و سلم» به او می‌پیوندند و هرکدام، بر فوجی از مؤمنان، «امیر» می‌گردند تا بنیان‌های توحید ناب و تعبد خالص را علی‌رغم امیال کافران «دل»خواه‌گرا، در سراسر جهان، نهاده نمایند

آری! همان‌ها را می‌گویم که زمینی بر زمین دیگر، فخر می‌کند که بدان و آگاه باش امروز یکی از آن 313 امیر، پای بر من گذاشت همان‌طور که نگارنده‌ی این سطور، فخر می‌کند که نام والای آنان را بر پایگاه اطلاع‌رسانی خود، نهاده است و بیشتر فخر خواهد کرد اگر توفیق یابد، تحت لوای یکی از آن 313 امیر، به نهضت حضرت بقیّةالله الاعظم «ارواحنا فداه» خدمتی نماید

..لو ادرکته لخدمته ایّام حیاتی...

Design and program by alireza
2007 - 2024